این مطلب نه در موردِ اتفاقاتِ اخیرِ فضای مجازی هستش که به جز افشای فاحشه چیزی نیست!!

نه در موردِ عید الزهرای ساختگیِ لعن و نفرین هستش که افراطیونِ مذهبی به اندازه ی لازم در موردش می نویسن!!

نه در موردِ ولایت و غیبت هستش که عاشقانِ حضرت در موردش می نویسن و من کجا و نوشتن از صاحب الزمان کجا!!

نه در موردِ شبِ یلدا هستش که عاشقانِ ایران و تمدنِ 5000 ساله به اندازه ی کافی در موردش می نویسن!!

و نه حتی در مورد آلودگی هوا و رکود اقتصادی و پایین اومدن قیمت نفت که منتقدین و متفقین در موردش می نویسن!!


این پست فقط به یه سوال اختصاص پیدا می کنه که در حقیقت ارتباطش با پستِ بعدی مشخص میشه!!

اونم این سوال که چرا خداوند در بعضی از آیات، پیغمبر رو موردِ خطاب و توبیخ و یا تذکر قرار میده؟!!

مگر نه اینکه پیامبر معصوم هستش و خاتم و عزیز کرده ی خدا...

پس چرا این اتفاق در قرآن میفته؟!!

آیا این بهانه ای برای خرده گرفتنِ معاندان به پیامبر و اسلام نیست؟!!


لطفاً هرکی جوابِ این سوال رو میدونه توضیح بده... ممنون

 

سوته دلان نوشت:

بی تو به سر نمی شود / شب که چنین سحر شود...

خدایا به حقِ تنها بهانه ی آفرینشِ این عالم؛ شب های یلدایی اش را سحر کن...

 


 

«والسلام علی من التبع الهدی»