از اولِ محرم به بعد، از خیلی افراد می شنیدم که می گفتن امام حسین ع، مارو قابل ندونسته که بطلبه...

تا اینکه هفته ی پیش از همین افراد شنیدم که برای اربعین دارن میرن کربلا...

و همون جمله رو به نحوی دیگه تکرار میکردن که بالاخره طلبیده شدن و به زعمِ خودشون قابل شدن!!

شاید خیلی ناخواسته این حرف رو میزدن ولی مگه هرکی دعوت میشه به این معنی هستش که قابلِ و بقیه قابل نیستن...!

یعنی اگر یه رفتگر که خرجِ زندگی و شهریه ی بچه های دانشجوش رو با زحمت در میاره و نمی تونه به کربلا بره، دیگه پیشِ امام حسین قابل نیست!!

کی میتونه قابلیتِ آدما رو تعیین کنه جز خداوندِ رحمان؟!


آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند / آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

تقدیم به سالارِ شهیدان؛ حضرتِ اباعبدالله الحسین ع به امیدِ گوشه ی چشمی:

"ام حسبت ان اصحاب الکهف و الرقیم کانوا من ایاتنا عجبا"

آیا چنان گمان می‏کنی که آنچه بر اصحابِ کهف و رقیم، از آیاتِ ما گذشت، شگفت ‏انگیز بود؟! / سوره کهف، آیه 9

 

سوته دلان نوشت:

امیدوارم بین الحرمین در تقدیرِ همه تون نوشته شده باشه...

حقیر رو هم خواهشاً از دعاتون بی نصیب نذارین...

 

 

«والسلام علی من التبع الهدی»