همه مون در طولِ روز سعی می کنیم تا حدِ امکان از خطا و گناه به دور باشیم و تا میتونیم کارِ خیر انجام بدیم...

یه ضرب المثل هست که به رفتارِ عده ای میگن مثِ "گاوِ نه من شیر ده" می مونه...!!

یعنی طرف کلی زحمت میکشه برای انجامِ یه کار، اما به آخر و نتیجه که میرسه همه چی رو خراب میکنه...

رفتارِ ما هم یه وقتا دستِ کمی از این ضرب المثل نداره!!

یعنی یک عالمه کارِ مثبت برای اون دنیامون و برای اینکه پامون گیر نباشه انجام میدیم اما آخرش همه چی رو خراب می کنیم...

خداوند هم در قرآن نفرموده که تنها عملِ صالح انجام بدین، بلکه فرموده عملِ صالح رو با خودتون بیارین...

یعنی اگر تونستیم تا آخرین لحظه ی زندگی از رفتار و اعمالمون مراقبت کنیم هنر کردیم!!


یه وقتا صدقه میدیم بعد بلافاصله همدیگه رو قضاوت می کنیم!

صله رحم میریم ولی بعدش غیبت می کنیم!

نمازِ اولِ وقت میخونیم ولی تهمت می زنیم!

دم از حق الناس می زنیم ولی کارِ ارباب رجوع رو به تاخیر میندازیم!

...


اگه اعمالمون رو یک شبه دود نکنیم هنر کردیم!

آخه میگن هنر نزدِ ایرانیان است و بس!!


«من جاء بالحسنه فله عشر امثالها و من جاء بالسئیه فلا یجزی الا مثلها و هم لا یظلمون»

هرکس کارِ نیکی با خود بیاورد ده برابرِ آن پاداش دارد و هرکس کارِ ناشایستی انجام دهد، جز به مانندِ آن، کیفر نخواهد دید و ستمی بر آنها نخواهد شد. / سوره انعام، آیه 160

 

سوته دلان نوشت:

عجب صبری خدا دارد...!!

 


«والسلام علی من التبع الهدی»