عده ای از روشن فکران سعی میکنن تا بعضی از پدیده ها و مسائلِ دینی و یا بعضاً مطرح شده در قرآن رو با علم اثبات کنن!!

برای مثال نجاستِ سگ...

یا حرام بودنِ طلا برای مردان...

...

اما تمامِ این مواردی که با علم اثبات میشه، در آخر نتیجه ای جز منکر شدنِ قرآن و ضعفِ دین نداره...

مثلاً در دینِ اسلام اومده که طلا برای مردان حرامِ...

عده ای بعد از 1400 سال کشف کردن که طلا بخاطرِ یکسری انرژی هایی که از خودش آزاد میکنه به بدنِ مرد صدمه وارد میکنه و باعثِ انواع و اقسامِ بیماری برای مرد میشه...

حالا اگر شخصی قرآن رو قبول نداشته باشه ولی علم رو قبول داشته باشه نتیجه میشه اینکه حرفِ علم رو می پذیره...

اما از اونجایی که علم هیچ جایگاهِ ثابتی نداره و روز به روز پیشرفت میکنه و حتی ممکنه حرفِ قبلیِ خودش رو نقض کنه، پس احتمالِ اینکه فردا روزی گفته بشه که طلا علاوه بر اینکه آسیب نمی رسونه بلکه مفید هم هست، دور از ذهن نیست!!

و در این صورت دیگه چیزی از دین باقی نمی مونه جز اینکه یکسری موهومات هستش که 1400 سالِ پیش به خوردِ بشر داده شده، اون هم فقط و فقط برای اینکه بشر یه منبعِ ترس از عالمِ ماوراء داشته باشه!!

در موردِ نجاستِ سگ هم همین طوره...

بعد از کلی تحقیقات به این نتیجه رسیدن میکروبی که از دهانِ سگ خارج میشه با هیچ چیز پاک نمیشه!!

اما اگر فردا روزی گفتن که واکسنی کشف شده و این نجاست رو از بین می بره باز هم چیزی جز بی اعتماد شدن به دین و مذهب پیش نمیاد...


دین رو با تمامِ جزئیاتش همونطور که هست بپذیریم، چون علم خودش رو هم نمی تونه تضمین کنه چه برسه به دین!

 

«ویل یومئذ للمکذبین * فبای حدیث بعده یومنون»

وای در روزِ قیامت بر تکذیب کنندگان * (و اگر آنها به قرآن ایمان نمی آورند) پس به کدام سخن، بعد از آن می خواهند ایمان بیاورند؟! / سوره مرسلات، آیات 49 و 50

 

سوته دلان نوشت:

کاش باورمون بشه که علمِ خدا فراتر از علمِ بشری هستش و اینکه خدا بدِ هیچ بنده ای رو نمیخواد!!



 

«والسلام علی من التبع الهدی»