آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

آیا بود که گوشه ی چشمی به ما کنند

 

نیمه ی شعبان همیشه برام مبهم بوده!!

نمیدونم باید خوشحال باشم یا ناراحت...


به قولِ دوستِ عزیزی وجودِ نازنینِ حضرت نعمتی هستش که به ما عطا شده و باید خوشحال بود...

اما وجدانِ خودم رو چجوری با 1176 سال غیبت راضی کنم!!

حالا درسته من در این هزار و اندی سال در خفا بودنِ حضرت دخیل نبودم اما به اندازه ی عمرِ خودم تا به همین حالا که باید جوابگو باشم!!

و بدتر از همه اینکه هیچی تو چنته ندارم تا پیشکش به صاحبِ عصرمون کنم...

 

«فلما دخلوا علیه قالوا یا ایها العزیز مسنا و اهلنا الضر و جئنا ببضاعه مزجاه فاوف لنا الکیل و تصدق علینا ان الله یجزی المتصدقین»

هنگامی که بر او وارد شدند گفتند ای عزیز، ما را پریشانی فرا گرفته و بهای اندکی با خود داریم، پیمانه ی ما را کامل کن و بر ما صدقه و بخشش نما، که خداوند بخشندگان را پاداش می دهد. / سوره یوسف، آیه 88

 

با این حال بازم ولادتِ حضرتِ صاحب الزمان رو تبریک میگم...

انشاءلله به دعای حضرت،همه مون عاقبت بخیر بشیم...

 

سوته دلان نوشت:

خوب باشیم یا بد؛ پات نوشته شدیم آقا...


به قولِ یه دوستِ بزرگوار:

اللهم (لطفا و خواهشا و احتراما) عجل لولیک الفرج...


«والسلام علی من التبع الهدی»