بعد از مدت ها تونستم به یه امامزاده برم...

سرِ ظهر بود و وقتِ نماز ظهر...

خانمِ مُسنی که واردِ حرم شده بود بلند بلند شروع کرد به داد و بیداد کردن که این همه پول از اینجا در میارین خب خرجِ یه صندلی بکنید برای امثالِ من که نمی تونیم رو زمین بشینیم...

همه ی پول رو میریزید تو جیبِ این آخوندها و یمن و سوریه و غزه...

30 ساله دهنمون رو بستین که حرف نزنیم اما دیگه بسه...

دستِ همه تون باید رو بشه...!!

 

خیلی دیدنِ این صحنه ها از نزدیک ناخوشاینده اونم تو مکان های مقدس که هرکسی میره اونجا تا از تمام مشکلات دنیایی برای لحظاتی به دور باشه...

از قدیم هم گفتن حرمتِ امامزاده به متولیشِ...

حرفم سرِ این نیست که این پول ها کجا خرج میشه و برای چه کسی...

که انشاءلله برای نیازمندِ واقعی خرج میشه، حالا میخواد مردمِ یمن باشه یا سوریه، غزه باشه یا آفریقا یا مردمِ نیازمندِ کشورِ خودمون...

موضوع سرِ اینه که چطور یه نفر میتونه گناهِ همه رو بشوره و اون دنیای خودش رو به راحتیِ تمام بفروشه به این دنیا...

به قولِ اون خانوم که همه ی پولا میره تو جیب آخوندا، مگه چند تا آخوند رو از نزدیک دیده که با این پولا صاحبِ مال و منال شدن...

تو کشورِ ما روحانی کم نیست، اما مگه این خانوم با جامعه ی آماری سر و کار داشته که به این راحتی تهمت میزنه و همه رو با یه چوب میرونه؟!

 

"و من یکسب خطیئه او اثما ثم یرم به بریا فقد احتمل بهتانا و اثما مبینا "

و هرکس مرتکب خطا یا گناهی شود، سپس آن را به پاکدامن بی گناهی نسبت دهد، بی تردید بهتان و گناهی آشکار بر دوش گرفته است./ سوره نساء، آیه 112

 

سوته دلان نوشت:

تهمت از آشکارترین مصادیقِ هتکِ آبروی دیگران و از جمله بزرگ ترین گناهانِ کبیره س...

چون تو تهمت زدن، گناهای دیگه ای مثِ دروغ، سخن گفتن از روی نادونی و... وجود داره...

جهالت، حسادت، ضعف و زبونیِ یه بشر هستش که باعث میشه به راحتیِ تمام به دیگران تهمت بزنه...

چقدر افراد که بخاطرِ تهمت از کار بی کار نشدن و یا چقدر خونواده ها که بخاطرِ این مساله از هم پاشیده نشده...!!

کاش قبل از حرف زدن در موردِ هر چیزی یکم عواقبش در نظر گرفته می شد...




«والسلام علی من التبع الهدی»