چند وقت پیش یه استاد از بلادِ خارج برامون آوردن تا بهمون درس بده...

مساله ی مهم اینجاست که استاد ایرانیِ خودمون قبل از اینکه با این فرد رو به رو بشیم بهمون گفت اینها افرادی به شدت قانون مند و دارای ضوابط هستن، لطفا آبروی ملی رو حفظ کنید و سعی کنید سرِ کلاس هاش به وقت حاضر بشید، تاخیر و تا حدِّ امکان غیبت نداشته باشید و تمام تکالیفِ مدِ نظرش رو انجام بدین...

همه این حرفها در نگاه اول درست و کاملا به جا هستش اما یه نکته ای که به ذهنم رسید این بود که مگه ایرانی ها چه چیزی کمتر از خارجی ها دارن!!!

مگه وقت ایرانی ها اهمیت نداره!

مگه پای بند بودن به تعهدات نسبت به یه فرد ایرانی اهمیت نداره!

حق الناس که دیگه ایرانی و خارجی بردار نیست...

احساس مسئولیت پذیری که دیگه ایرانی و خارجی نداره...

به همین خاطر میخوام به همه افرادِ ایرانی به چشم یه خارجی نگاه کنم...وقتِ همشون برام مهم بشه، به تعهدی که بهشون میدم عمل کنم و اگر تکلیفی بر دوشِ من میذارن برام با خارجی ها هیچ فرقی نداشته باشن!!

و مهمتر از ایرانی بودن مسلمون بودنِ که رعایتِ حقوق نسبت به هم رو در یه کشوری که بالاترین درصدِ مسلمون زاده رو داره بیشتر میکنه...

 

گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد...

البته اگه بشه ثابت کرد که ایرانی ها شبدرن و خارجی ها لاله ی قرمز!!!

 

سوته دلان نوشت:

این استادِ خارجی یه فرد با اصالتِ لهستانی بود که تو آلمان زندگی کرده، و به زبان های لهستانی (زبان محلی)، آلمانی، انگلیسی، عِبری (زبان تکلم یهودی ها) تسلط داره و میخواد الان زبان فارسی هم یاد بگیره!!


پیشِ خودم گفتم امام زمان (عج) به همچین افرادِ با پشتکاری نیاز داره که از لحظه لحظه ی عمرشون استفاده میکنن...


البته بماند که تو ایرانِ عزیزِ خودمون هم کم از این افراد نداریم...



«والسلام علی من التبع الهدی»